close
تبلیغات در اینترنت
سفر نامه
تقدیم به پیشگاه با عظمت مادر سادات زائر همیشگی کربلانیمه شب بال پریدن آمد                   عاقبت فرصت دیدن آمدعطرسیبی زسحرگاه وزید                 عقل وهوش ازدل دیوانه پریدزائر کوی حبیبش شد دل             …
متن مورد نظر متن مورد نظر متن مورد نظر
ببار حضرت باران که تشنه ی آبم
اینجا محل تبلیغات شماست...
سفر نامه
نویسنده حسین محسنات در دوشنبه 02 بهمن 1391 | نظرات()

تقدیم به پیشگاه با عظمت مادر سادات زائر همیشگی کربلا



نیمه شب بال پریدن آمد                  

عاقبت فرصت دیدن آمد


عطرسیبی زسحرگاه وزید                

عقل وهوش ازدل دیوانه پرید


زائر کوی حبیبش شد دل                 

سفر عشق نصیبش شد دل


دیدم   آنگاه   امامان   کرم                

جمع مشتاق میان دو حرم


حرمی  گر  جلواتش  شنوی              

بی خم و ساغر می مست شوی


گوئیا قطعه ای از خلد برین                 

پا نهادست به دامان زمین


نور  در   آینه ها   نور النور                   

ماه و خورشید در آنجا مستور


می رسیدند ملائک همه دم              

بالهاشان همگی فرش حرم


فطرس آنجا پر خود وا می کرد            

بین  زوار  تمنا  می کرد


زائران هر چه که حاجت دارید               

روی بال و  پر  من  بگذارید


زائرانش همه شیدا , شیدا                  

غرق در شور  جدا  از دنیا


می دویدند و و صراحی در دست                   

همه از باده ی ایمان سر مست


یک طرف دست فدا می کردند              

با غم عشق صفا می کردند


یک طرف ناله زنان بی پروا                   

خم شده پیش قدم ها سرها


دید  چشمان  دلم  دریا  را                    

جلوه های  حرم  مولا  را


دل به دریا زد و داخل تر شد                  

در میان همه سائل تر شد


دید در ارض و سماء همهمه را              

قامت خم شده ی فاطمه را


جملگی انس ملائک در صف                  

از ادب دیده  نهادند به  کف


تا که بانوی دو عالم آمد                       

نوری از کرسی اعظم آمد


همه رفتند به زیر پر او                         

سایبان همه شد چادر او


فاطمه آمد و بس غمگین بود                 

در کفش پیرهنی خونین بود


گفت بر صورت بر سینه زنان                  

یا   بنیه   قتلوک   عطشان


ناله زد کار حرم در هم شد                   

قلب زوار حرم پر غم شد


هرکسی کرد محیا سر را                     

شاید  آرام  کند  مادر  را


ناگهان گشت تهی کاسه جام               

شد همآنجا سفر عشق تمام


بعد از آن سهم دلم هجران شد             

غصه ها بر دل  من  ویران  شد


با دو چشمان تجسم دیدم                    

عاشقی کردن و خود فهمیدم


این چنین مستی بی سامانی               

سهم ما نیست به این آسانی


سهم ما  یک  گذر  کوتاهی ست                  

ناله ای و  عطشی و  آهی ست


آنکه دل بر شه خوبان داده                      

جان خود بر سر پیمان داده


عاشقان  روش   ثارالله                          

نوکران    حرم    آل الله


همه صاحب علمان دهرند                     

جمله ضرب المثلان شهرند


خونشان ریخته با خون خدا                     

سربلندند  همه  روز  جزا

تعداد بازديد : 420
طراحی و کدنویسی : ثامن تم
Template By : Samentheme.ir