close
تبلیغات در اینترنت
اشعار عاشورا
آنجا که میرسند به پابوس انبیاءآنجا که میزنند به سر جمله اولیاءآنجا که خورده اند زمین حاتم وگداآنجا که هست بال ملک فرش زیر پاآنـجا که روح میـشـود از کالـبد رهاجایـی نـدیـده ام بجـز ایـوان کـربـلاآنچا که عشق و نور و صفا موج میزندخوان کریم و فوج گدا موج میزنددریای مهر و جود و سخا موج میزنددر زیر قبه شور دعا موج میزندآنجا که بی بهانه عطا کرده کبریاجایـی نـدیـده ام بجـز ایـوان کـربـلاشش گوشه ای که قبله ی اولاد آدم استآنجا که گوشه گوشه بهشت مجسم استشبهای جمعه وقت زیارت چه همهمه اتخاکی که برتریش به کعبه…
متن مورد نظر متن مورد نظر متن مورد نظر
ببار حضرت باران که تشنه ی آبم
اینجا محل تبلیغات شماست...
جایی ندیده ام بجز ایوان کربلا
نویسنده حسین محسنات در یکشنبه 31 فروردين 1393 | نظرات()

آنجا که میرسند به پابوس انبیاء

آنجا که میزنند به سر جمله اولیاء

آنجا که خورده اند زمین حاتم وگدا

آنجا که هست بال ملک فرش زیر پا

آنـجا که روح میـشـود از کالـبد رها

جایـی نـدیـده ام بجـز ایـوان کـربـلا


آنچا که عشق و نور و صفا موج میزند

خوان کریم و فوج گدا موج میزند

دریای مهر و جود و سخا موج میزند

در زیر قبه شور دعا موج میزند

آنجا که بی بهانه عطا کرده کبریا

جایـی نـدیـده ام بجـز ایـوان کـربـلا


شش گوشه ای که قبله ی اولاد آدم است

آنجا که گوشه گوشه بهشت مجسم است

شبهای جمعه وقت زیارت چه همهمه ات

خاکی که برتریش به کعبه مسلم است

آنجه که هست بوسه گه مروه و منا

جایی ندیده ام بجز ایوان کربلا


آن مرقدی که سجده به خاکش سعادت است

آنجا که گفته اند ، نفس هم عبادت تست

آنجا که جلوه گاه شهود و شهادت است

با عشق جان سپردن و مردن ولادت است

آنجا که حُر شدند به یک دم زهیر ها

جایـی نـدیـده ام بجـز ایـوان کـربـلا


آن دم که راس پاک تو بر نیزه جا گرفت

جبریل با ملائکه آن دم عزا گرفت

ذکر حسین و واعطشا مصطفی گرفت

زهرا کنار جسم تو شور و نوا گرفت

این ازدحام دور سری از بدن جدا

جایـی نـدیـده ام بجـز ایـوان کـربـلا


حتی به خوی جود تو دارد طمع عدو

لشکر صدا زدنند : (حَلُمًو تَزَوًدُو)

بردند هر چه را به تنت بود مو به مو

هرکس به سهم خویش تو را کرد زیر و رو

این سفره ی کریم و چنین بخشش وعطا

جایـی نـدیـده ام بجـز ایـوان کـربـلا


چیزی نماند از بدنت ، گم شده سرت

ای وای از آن دمی که تو را دید خواهرت

میخواست بوسه ای بزند جای مادرت

لبهای خود نهاد به رگ های حنجرت

این جای بوسه را و اینگونه بوسه را

جایـی نـدیـده ام بجـز ایـوان کـربـلا

تعداد بازديد : 278
گدای حرم
نویسنده حسین محسنات در یکشنبه 31 فروردين 1393 | نظرات()

در خلوتم برای حرم گریه میکنم

در صحن با صفای حرم گریه میکنم


بیمار درد هجرم و در بستر فراغ

تا کی رسد دوای حرم گریه میکنم


هر شب میان خواب شبیه کبوتران

بر روی بام های حرم گریه میکنم


وقتی نسیم سیب سحرگاه می وزد

در حسرت هوای حرم گریه میکنم


تا وارد سرای حسینیه میشوم

انگار در سرای حرم گریه میکنم


وقتی دلم برای خودم تنگ میشود

با نیت گدای حرم گریه میکنم


قسمت اگر شود که مقیم حرم شوم

هر روز جای جای حرم گریه میکنم


هر روز فرش قرمز زوار میشوم

با گنبد طلای حرم گریه میکنم


هر روز گوشه گوشه ی شش گوشه ی حسین

با ذکر های های حرم گریه میکنم


شبهای جمعه بهر تسلای مادری

هم ناله پا به پای حرم گریه میکنم

تعداد بازديد : 337
یادم نمی رود
نویسنده حسین محسنات در شنبه 30 فروردين 1393 | نظرات()

یادم نمی رود عطش بود و جان تو             

همچون کویر غرق ترک شد لبان تو


یادم نمی رود در آن ظهر بی کسی           

شمشیر و نیزه بود فقط روضه خوان تو


یادم نمی رود جگرت پاره پاره شد            

یک دشت  بود  و پیکر تازه  جوان تو


یادم نمی رود در آن جشن و هلهله            

دشمن گرفت با پسر ت و  توان تو


یادم نمی رود که در آن گودی بلا               

با نعل های تازه شکست استخوان تو


یادم نمی رود که پس از نی سواریت          

آتش  گرفت  خیمه ی بی پاسبان  تو


یادم نمی رود تنت هم برهنه شد              

دیدم  چگونه  دزد  شده  ساربان  تو


یادم نمی رود نگاهت غروب  کرد                

دیگر سحر  نشد  شب  کاروان  تو



تو رفتی  و  بعد خونین جگر  شدم              

با اهل خیمه در پی تو در بدر شدم


در آن هجوم سیلی و آن تاززیانه ها             

بهر  یتیم  دخترکانت  سپر  شدم


پهلوی من شکست ولی معجرم نرفت          

مانند مادرت  سراسر  اثر  شدم


تا  بر فراز   نی  نرود  آبروی  تو                   

در کربلای شام حسینی دگر شدم


در مجلس شراب در آماج طعنه ها               

با ذوالفقار خطبه شبیه پدر شدم


حالا دگر نمانده توانی برای من                    

ای جان من زدوری تو جان به سرشدم


تو رفتی و نگاه تو از دل برون نرفت               

با هر نفس به وصل تو مشتاق تر شدم


یک اربعین  کرب و پلا بود و قتلگاه              

من را ببر حسین که بی بال پر شدم


تعداد بازديد : 459
یا یک نشانه ای که بسویت سفر کنم
نویسنده حسین محسنات در شنبه 30 فروردين 1393 | نظرات()

تا کی در انتظار  شبم  را  سحر 

محرابتان کجاست که دل را خبر کنم


این جمعه هم گذشت دوباره نیامدی             

چندین هزار جمعه به یاد تو سر کنم


امید من نظاره به روی چو ماه توست            

رخصت که یک نظر به جمالت نظر کنم


باید غبار  فتنه ی  این  روزگار  را                  

در پای ندبه های تو از تن بدر کنم


یبن الحسن چگونه بدون نگاه تو                   

در بوستان سبز ولایت ثمر کنم


یا از سفر بیا سفر کرده ی غریب                  

یا یک نشانه ای که به سویت سفر کنم



تعداد بازديد : 246
غروب جمعه
نویسنده حسین محسنات در شنبه 30 فروردين 1393 | نظرات()

 

غروب جمعه همان وعده گاه یاران است

غروب جمعه هوا پر زبوی باران است

 

نگاه ملتمسی بر افق تماشاییست

به قلب منتظران غصه ها چه ویران است

 

زمین و وسعت ان برزخییست دنیای

چه برزخی که عذابش فراغ و هجران است


تعداد بازديد : 276
همچو مولای خویش تنهایم
نویسنده حسین محسنات در شنبه 30 فروردين 1393 | نظرات()


همچو مولای خویش تنهایم             مست و مجنون کوی لیلایم

ای صبا نامه ای نوشته دلم              برسانش بدست  مو لا یم

بسم رب الانام خالق عشق             غرق توحید شد سرا پایم

عشق آمد ولی قرارم رفت                لیکن از شوق وصل شیدام

در قنـوت نــمـاز وقــت دعــا               یا ابا صالح است نجوایم

هر کجا بنگرم نشانه ی توست           ای نهان همیشه پیدایم

کاش یک شب انیس من باشی          تا بگویم تمام غم هایم

کاسه صبر من شده لبریز                خسته از رنگ بوی دنیایم

دست من رابگیر راهم ده                 ای خدایی ترین تقلایم


تعداد بازديد : 229
تلنگر
نویسنده حسین محسنات در سه شنبه 26 آذر 1392 | نظرات()

این دیده را ساحل دریاچه کرده ایم

عمریست غیر گریه در اینجا چه کرده ایم ؟


عاشق به پای دلبر خود سر نهاده است

ما پای عشق بازی مولا چه کرده ایم ؟


عاشق شهید میشود و باز غرق خون

گوید خجل برای تو آقا چه کرده ایم؟


عاشق شهید کرب و بلای حسین بود

ما جز طواف کعبه ی آنها چه کرده ایم ؟


عاشق تمام عمر گرفتار دلبر است

ما غیر حرف ، غیر تماشا چه کرده ایم ؟


شرمنده از نگاه پریشان زینبیم

ما در قیاس زینب کبری چه کرده ایم ؟


وهابیان به نیت ششماهه ی حسین

ششماهه میکشند ولی ما چه کرده ایم ؟


در روضه ی قرائت قرآن به روی نی

یک دم بگو که قاری خود را چه کرده ایم ؟


عمریست در برائت با اهل کوفه ایم

اما برای یوسف زهرا چه کرده ایم؟


آن عاشقان ولی خدا را به نی زدند

ما عاشقان ولی خدا را چه کرده ایم ؟


بر لب نوای العجل و در عمل ولی

تا که شود ظهور محیا چه کرده ایم ؟





تعداد بازديد : 261
اشعار آئینی (حسین محسنات)
نویسنده حسین محسنات در یکشنبه 07 مهر 1392 | نظرات()

مثل خلق شده بی سرو سامانی ما
شهرتی یافـــته آرامش طوفـــانی ما

خانمان سوز شده آتش این عشق حزین
دائم الوقت شده وقت پریشانی ما

ما به درگاه کرم غرق نیاز آمده ایم
شاهد ما بود این دیده ی بارانی ما

ساقیا باده بده هیچ مراعات مکن
دیگر احراز شده مستی پنهانی ما

میوه ی عشق جنون است خطا ازما نیست
عـاقـلان خـرده نـگیـرید زحیـرانـی مــا


شعر از : حسین محسنات


تعداد بازديد : 319
سوز و ساز
نویسنده حسین محسنات در دوشنبه 02 بهمن 1391 | نظرات()

یا صاحب الزمان ما در حسرت کربلا سوختیم و با آرزوی تو ساختیم


 

سوز و ساز


باده ی غم در سبوی ماست آقا جان بیا

ذکر نامت  گفتگوی  ماست  آقا جان بیا


تاکه خون عاشقان می جوشد از کرب و بلا

اشک خون آب وضوی ماست آقا جان بیا


خون یک ششماهه امضائیست بر آئین ما

شیعه  بودن  آبروی  ماست  آقا جان بیا


یک محرم  بهر  خودسازی  کفایت  میکند

غیر از این مشکل زخوی ماست آقا جان بیا


ظهر عاشورا به ما درس شهادت داده است

راه عزت سمت وسوی ماست آقا جان بیا


کاش ما هم کربلا بودیم و پرپر می شدیم

اربا"  اربا   آرزوی  ماست  آقا  جان   بیا


کاش راس ما به روی نیزه ها جا می گرفت

لایق خنجر  گلوی  ماست آقا  جان  بیا


خوش به حال آنکه چون ارباب سر بنهاد و رفت

راه زینب  پیش  روی   ماست  آقا   جان   بیا


شعر از :حسین محسنات

تعداد بازديد : 304
سفر نامه
نویسنده حسین محسنات در دوشنبه 02 بهمن 1391 | نظرات()

تقدیم به پیشگاه با عظمت مادر سادات زائر همیشگی کربلا



نیمه شب بال پریدن آمد                  

عاقبت فرصت دیدن آمد


عطرسیبی زسحرگاه وزید                

عقل وهوش ازدل دیوانه پرید


زائر کوی حبیبش شد دل                 

سفر عشق نصیبش شد دل


دیدم   آنگاه   امامان   کرم                

جمع مشتاق میان دو حرم


حرمی  گر  جلواتش  شنوی              

بی خم و ساغر می مست شوی


گوئیا قطعه ای از خلد برین                 

پا نهادست به دامان زمین


نور  در   آینه ها   نور النور                   

ماه و خورشید در آنجا مستور


می رسیدند ملائک همه دم              

بالهاشان همگی فرش حرم


فطرس آنجا پر خود وا می کرد            

بین  زوار  تمنا  می کرد


زائران هر چه که حاجت دارید               

روی بال و  پر  من  بگذارید


زائرانش همه شیدا , شیدا                  

غرق در شور  جدا  از دنیا


می دویدند و و صراحی در دست                   

همه از باده ی ایمان سر مست


یک طرف دست فدا می کردند              

با غم عشق صفا می کردند


یک طرف ناله کنان بی پروا                   

خم شده پیش قدم ها سرها


دید  چشمان  دلم  دریا  را                    

جلوه های  حرم  مولا  را


دل به دریا زد و داخل تر شد                  

در میان همه سائل تر شد


دید در ارض و سماء هم همه را              

قامت خم شده ی فاطمه را


جملگی انس ملائک در صف                  

از ادب دیده  نهادند به  کف


تا که بانوی دو عالم آمد                       

نوری از کرسی اعظم آمد


همه رفتند به زیر پر او                         

سایبان همه شد چادر او


فاطمه آمد و بس غمگین بود                 

در کفش پیرهنی خونین بود


گفت بر صورت بر سینه زنان                  

یا   بنیه   قتلوک   عطشان


ناله زد کار حرم در هم شد                   

قلب زوار حرم پر غم شد


هرکسی کرد محیا سر را                     

شاید  آرام  کند  مادر  را


ناگهان گشت تهی کاسه جام               

شد همآنجا سفر عشق تمام


بعد از آن سهم دلم هجران شد             

غصه ها بر دل  من  ویران  شد


با دو چشمان تجسم دیدم                    

عاشقی کردن و خود فهمیدم


این چنین مستی بی سامانی               

سهم ما نیست به این آسانی


سهم ما  یک  گذر  کوتاهی ست                  

ناله ای و  عطشی و  آهی ست


آنکه دل بر شه خوبان داده                      

جان خود بر سر پیمان داده


عاشقان  روش   ثارالله                          

نوکران    حرم    آل الله


همه صاحب علمان دهرند                     

جمله ضرب المثلان شهرند


خونشان ریخته با خون خدا                     

سربلندند  همه  روز  جزا



تعداد بازديد : 430
زینب اگر نبود
نویسنده حسین محسنات در سه شنبه 05 دي 1391 | نظرات()


زینب اگر نبود بلا مظهری نداشت               

کشکول درد واژه ی  بی باوری نداشت


زینب اگر  نبود  نوای  انا  الغریب              

درشام  انعکاس   نمایانگری   نداشت


زینب  اگر  نبود  مصادیق  عاشقی              

در وادی  جنون  مثل  بهتری  نداشت


زینب حسین بود و حسینی تبار بود             

او جز حسین دغدغه ی دیگری نداشت


کرب و بلا  به  پیش نگاه  صبور او           

جز جلوه های عشق  خدا  منظری  نداشت


در یک شبانه روز سیه پوش تام شد          

سروش به خون نشست و به پیکر سری نداشت


هرگز نکرد ناله که فرزند داده است            

ذکرش  حسین  بود  که  پیغمبری  نداشت


تعداد بازديد : 388
طراحی و کدنویسی : ثامن تم
Template By : Samentheme.ir